27/12/2007

Sex for life

Er was de met glans geslaagde actie van Music for life (of is het water?), maar ik heb zo mijn eigen ‘ontwikkelingsproject’ of moet ik het voortplantingsplan noemen?

 

Daar waar de eerste keer vrijen met een nieuw lief meestal wat stuntelen is en elkaar ontdekken, was dat met hem meteen een schot in de roos. Dat hij fysiek het dekseltje op mijn potje was, bleek onmiddellijk uit het feit dat we perfect in en bij elkaar pasten.

 

Zoals ieder kersvers paar konden we geen genoeg van elkaar krijgen. Die koortsachtige passie van toen is geluwd. Zoals verliefdheid over gaat naar liefde, werd de kwantiteit kwaliteit.

 

En dan komt de hamvraag: hebben jullie een goed seksleven? Hoeveel keer doen jullie het gemiddeld?

Met die vraag worstel ik. Want het antwoord, vooral op de laatste dan, stemt mij niet tevreden. Wij halen niet eens 1 keer per week. Het is bij ons eerder 1 keer per maand. Voor prille dertigers lijkt mij dit abnormaal en ik frustreer me daar enorm over.

Ik heb best wel geregeld zin: een gemiddelde van 2 maal per week vrijen is voor mij ideaal. Maar het komt er nooit van: we vallen in slaap voor de TV of hij heeft een late meeting of één van ons voelt zich niet helemaal goed. Een bijkomend probleem is dat hij een nummertje ’s ochtends heel erg ziet zitten, terwijl het ‘beest’ in mij vooral ’s avonds loskomt.

Terwijl het eigenlijk waanzinnig lekker is. Want hij is een zeer attente minnaar en de dagen nadien loop ik over van lustgevoelens en smachten naar meer van dattum.

Het is een vicieuze cirkel: hoe minder seks we hebben, hoe minder natuurlijk het wordt. Het gebeurt namelijk dat ik mentaal enorm opgewonden ben, maar  in alle hevigheid uit het oog verlies dat mijn lijf niet op hetzelfde niveau zit en dan moet ik daar achteraf wel van bekomen, natuurlijk. Wat dan weer een onmiddellijk daaropvolgende vrijpartij verhindert.

 

Spontaan out of the blue de liefde bedrijven gebeurt bij ons zelden. Meestal beslist één van ons beiden -vooral ik- dat we dringend nog eens moeten vrijen. Sexy is dat niet. Het is dan echt een knop omdraaien en mezelf helemaal inleven om er wat van te maken. Dat lukt gelukkig wel, maar het zou ongeremder mogen.

 

Toen ik net van de pil af was, kreeg mijn libido een enorme boost. Het was alsof  ik hem voortdurend  in mij wou voelen. Dat is ondertussen weggeëbd. Misschien was het effect vooral psychologisch, want aanvankelijk probeerde ik net niet onmiddellijk zwanger te raken zodat ik niet met een bol buikje voor het huwelijksaltaar zou staan.  Het fenomeen van de verboden vrucht speelde hier mee vermoed ik..

Onze babyplannen kregen sinds begin augustus  echter duidelijk vorm en het enige blijvende verschil met de anticonceptiemiddelenperiode is dat ik nog meer last heb van stemmingswisselingen en dat mijn libido iets frequenter en vooral intenser is geworden.

Dus hebben wij goede seks? Overtuigd JA. Hebben we een goed seksleven? Het is zeker voor verbetering vatbaar.

 

Toen ik mij  de houding ‘wat komt dat komt’ aanmat, die grotendeels ingegeven was uit zelfbehoud voor de maandelijkse teleurstelling, verbood ik mezelf om al te diep in te gaan op de massa’s informatie rond baby’s en zwanger worden. Ik heb altijd goed opgelet in de lessen biologie en dat gekoppeld aan mijn puberdroom om seksuologe te worden -wat mij in mijn omgeving toch de naam van  1 van de grootste (s) experten oplevert als het op taboes en erotiek  aankomt- maakte mij betweterig. Ik wist wel hoe de bloemetjes en de bijtjes functioneerden, dacht ik.

Waar ik geen rekening mee hield,  is dat de verhaaltjes zoals ‘ik stopte met anticonceptie en was 3 weken later zwanger’ eerder de uitzondering op de regel zijn. 11 jaar de pil gaan echter wel degelijk in je koude kleren zitten en het was pas toen een vriendin mij er attent op maakte dat ik dat besefte.

Ondertussen ben ik mijn licht wel gaan opsteken op de talloze websites en ben ik er mij ten zeerste bewust van geworden dat de kans op een bevruchting met ons huidig vrijpatroon zeer klein is.

Het is niet gewoon de dag van vruchtbaarheid bepalen, dan gauw een nummertje doen en klaar is kees. Ik heb me daarin zwaar vergist. Sommigen zeggen dat je een gemiddelde van 2 tot 3maal per week moet halen, anderen beweren dat je je moet focussen op de periode tussen dag 11 en 17 van de cyclus en om de dag de liefde bedrijven.

 

Vandaar dit hele epistel: want nu hebben we het perfecte excuus om meer frequentie in onze vrijpartijen te steken. Ik zie daar vooral het positieve van in. We hebben deze week alvast het startschot gegeven van ons nieuwe voornemen… Vanavond wel schat.

 

hot_couple_kiss

11:39 Écrit par Mom to be dans Liefde | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : seks, baby, frequentie |  Facebook |

26/12/2007

In een notendop - vroeger en nu

eggs-in-a-bowl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sinds mei dit jaar (2007) ben ik pilloos. Dat ging zo: ik en mijn verloofde(toen nog) hadden besloten dat een baby welkom zou zijn na ons huwelijk en het was net tijd voor het jaarlijks gynaecologisch onderzoek. Tijdens dat doktersbezoek werd er vooral gepraat over het hoe en wanneer, zodat ik al terug op weg naar huis was, voor ik het goed en wel besefte: ik had geen voorschrift gevraagd, terwijl het de bedoeling was om nog een paar maanden beschermd te vrijen.

Aanvankelijk letten we dus op om niet onmiddellijk zwanger te raken. Het zou immers nogal zonde zijn van dat kleed.

 

Toch speelde de hoop in mijn achterhoofd. 1 maand later dacht ik dat het al raak was. De eerste traantjes vloeiden toen dat niet het geval bleek.

 

Er was veel afleiding sindsdien en de ene menstruatie ging me al wat vlotter af dan de andere. Ik loop tegen iedereen te verkondigen dat we eerst heel erg van elkaar willen genieten en dat we er pas volgend jaar gaan werk van maken. Ergens is dat wel waar, we zijn immers nog maar net gehuwd en zo’n baby gooit je hele leven overhoop. Maar, de boodschap van ‘we hebben nog tijd genoeg’ is vooral bedoeld om vervelende vragen af te wimpelen en mezelf wat rust te geven.

 

Iedereen weet dat de natuur zich niet laat dwingen en dat te erg gefocust zijn er net voor zorgt dat het niet lukt, maar hoe zet je dat om in de praktijk?

 

Ik probeer er niet aan te denken, maar ben ontroostbaar als ik wat over tijd ben en dan toch menstrueer. De laatste inzinking dateert van 17 december jl.  Toen ik mijn agenda controleerde klopten de datums plots niet meer, waardoor ik het in mijn hoofd haalde dat ik een predictor zou mogen aanschaffen. Ik had mezelf opgelegd om nog een dag langer te wachten met zo’n test. Hele scenario’s speelden zich af in mijn fantasie: hoe ik het op Kerst zou vertellen aan mijn man, hoe het een Augustuskindje zou zijn, ik dronk zelfs bijna geen alcohol op een vervroegd Christmasdinner. Diep vanbinnen voorvoelde ik echter al dat ik te hard van stapel liep. ’s Avonds huilde ik tranen met tuiten van de opgekropte spanning terwijl mijn lieveling me wiegend probeerde te troosten. Uiteraard, ’s morgen net voordat ik naar de apotheker zou hollen, braken de zo gevreesde maandstonden door.

 

Rondom mij worden vrouwen zwanger, sommigen al voor de tweede maal zelfs.  Voor sommige echte vriendinnen ben ik echt blij, bij andere dames heb ik dan weer een wrang gevoel en is er zelfs sprake van een vorm van jaloezie.

 

Het is sterker dan mezelf: surfen op websites waar je vruchtbare periode wordt berekend, staren naar babyfoto’s op Anne Geddes dot com, elke zwangere dikke buik spotten op 5 km afstand, maximaal proberen te genieten van andermans kleintjes en dan steeds de blik zoeken van mijn man voor wat steun.

 

Ik zie het aan hem ook. Hij is er net als ik helemaal klaar voor. Om heel eerlijk te zijn we er altijd al klaar voor geweest. Zelfs toen we nog maar net samen waren en ik na 3 maanden voor de enige (tot nu toe) keer in mijn leven een zwangerschapstest deed. Ik wist het en hij wist het, dat een boeleke ook ongepland welkom was. Voor ons vloeit een kindje voort uit onze liefde, niet louter omdat dit nu toevallig het beste moment is om er eentje te krijgen. Want een hele tijd terug toen het nog pril was tussen ons, was de timing helemaal niet perfect en toch had het naar ons gevoel dan ook al gekund.

Mijn man wordt ongetwijfeld een superpapa.

Ik wil hem heel graag dat opperste bundeltje geluk geven en het vreet aan me dat ik dit dat blijkbaar niet onmiddellijk kan.

Van nature ben ik enorm ongeduldig en wil ik alles uit het leven halen. Soms bedenk ik dat we het op alle vlakken -misschien te- extreem goed hebben.

Er zijn dagen zoals vandaag, wanneer ik het allemaal op een rijtje kan zetten en mezelf moet knijpen. Ik beleef een droom: ik heb een knappe man, die overduidelijk veel van me houdt, een leuke woning, een knuffelgrage hond, een goedbetaalde leuke job. Als het daarbij zou blijven, moet ik mezelf nòg altijd een ‘fortunate lady’ noemen.

Dat besef ik ten gronde, maar het neemt mijn kinderwens niet weg. Als ik naar hem kijk doet de gedachte aan een boreling met zijn ogen bijna fysiek pijn. Gelukkig blijft hij onder alles heel kalm, het zou me pas helemaal horendol maken indien hij ook zou stressen over het feit dat het niet zomaar op 1-2-3 lukt.

 

Vooralsnog heeft het grote babyverlangen nog geen effect in de ‘slaap’kamer. Alleszins toch geen negatief effect (or  so I hope, maar daar schrijf ik op een andere keer verder over.

14:54 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (3) | Tags : de pil, predictor, baby, menstruatie, vruchtbare periode |  Facebook |

De spits eraf...

Hier ben ik. Naakt. Mijn diepste gedachten bloot. Ik ben bang om dit zomaar neer te schrijven, omdat het is zoals het is. Geen plek om te verschuilen.

 

In mijn hoofd en hart al mama , maar voorlopig kan ik enkel verlangen.

 

Ik wens je vurig, klein mensje.

Misschien lees jij dit ooit: hoe ik en jouw papa graag een kindje wilden, het resultaat van onze liefde. En dat jij daar dan bent uit gegroeid.

 

Al ben je op dit moment nog niet eens ‘in de maak’. Maar daar wordt aan gewerkt…

 

EK1425N

12:51 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : baby, begin |  Facebook |