26/02/2008

Angsten & bijgeloof

maternity

 

 

 

 

 

 

Het verlangen naar een baby –nu onmiddellijk- is weer in alle hevigheid opgestoken. En  ik ben zo bang dat het nooit zal lukken. Inmiddels zijn we een aantal maandjes bezig en een stemmetje diep in mij fluistert dat er iets mis is. Het is zo oneerlijk: we vrijen gefocust en we willen het zo graag, maar onze wens gaat maar niet in vervulling. Anderen worden ongepland zwanger of hebben meteen succes…

En dan die meiden die ostentatief pronken met hun zwangerschap. Soms zie ik er echt tegenop met sommigen van hen geconfronteerd te worden (vooral als ik ze al niet erg graag mag).

 

Tja zo af en toe moet het er toch eens uit, hoe erg ik er naar verlang. Ik betrap mezelf er zelfs op om al kleding te kopen die wat uitrekt en perfect zou spannen rond een mooi bol buikje.

Zolang ik maar niet helemaal gek word en me  gooi op mutsjes en sokjes van Prémaman.

Helaas ziet het er naar uit dat de volgende stap wordt. Ik heb trouwens reeds beslist dat ik alle babykleding volledig  in wit wil.

Ergens heb ik wel een rem: ik ben namelijk bang dat als ik ook maar 1 ding op voorhand zou kopen, dit een vloek op ons zou veroorzaken, wat heel vreemd is omdat ik absoluut areligieus ben. Gelukkig is er nog bijgeloof, denkt mijn man vast.

 

Ik heb overigens  lang getwijfeld om over onze kinderwens te schrijven (alweer uit angst om het daarmee te verbrodden), maar ik moest zo erg mijn ei kwijt, dat ik het er toch op gewaagd heb.

 

Misschien werkt het wel als iemand in cyberspace ook helpt meehopen, wie weet.

premaman_logo

 

17:01 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (4) | Tags : baby, angst, kinderwens |  Facebook |

Commentaires

Eén Ik hoop in ieder geval met je mee, da's toch al eentje...
Veel succes en dat je hier binnenkort heel goed nieuws mag melden!

Écrit par : fikachu | 26/02/2008

hoi ik hoop dat je droom vlug in vervulling mag gaan
groetjes

Écrit par : Christine | 27/02/2008

know how you feel wij hebben meer dan een jaar geprobeerd alvorens succes te hebben, dus ik begrijp hoe je je voelt. het is uiteindelijk gelukt in een periode dat we allebei erg ontspannen waren en iets minder gefocust op de goeie dagen... (de feestdagen, jawel)
als je denkt dat er wat scheelt, praat er dan over met je partner. wel rekening mee houden dat voor sommige mannen (en vrouwen) de "schuldvraag" zwaar kan vallen... succes! ik help mee duimen!

Écrit par : Miss P. | 27/02/2008

zeer herkenbaar! wij hebben er ook meer dan twee jaar over gedaan en ja, objectief denken kan dan niet meer... Maar ons geluk is wel beloond geweest, dus ik duim voor jou!

Écrit par : bijna dertiger | 30/04/2008

Les commentaires sont fermés.