18/07/2008

Het eerste gesprek

patrick_dempsey1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gisteren hadden we het allereerste gesprek in het fertiliteitcentrum van het UZ Brussel.

 

 

 

Voor de gehaaste lezers kan ik het in een notendop kan als volgt samenvatten: het was een kort gesprek waarin ik GEEN vragen heb gesteld.

Niet omdat ik niet durfde, maar omdat ik er echt van overtuigd ben dat dit (nog) niet aan de orde was.

 

We waren een half uur te vroeg op de afspraak die om 9u stond gepland, ondanks het feit dat we eerst en omweg hadden gemaakt: via de  polikliniek eerst onze badges laten aanmaken, dan verkeerd naar de hoofdingang waar ze ons doorstuurden naar het kinderziekenhuis tot dan uiteindelijk bleek dat we ons rechtstreeks op de 2e verdieping waar het CRG gevestigd is, mochten aanmelden, .

We zaten nog maar net neer toen de Dr. ons reeds kwam halen samen met een junior, die zich gelukkig vrij onzichtbaar maakte tijdens ons gesprek.

 

De Dr. viel onmiddellijk met de deur in huis en stelde me de obligate: hoe lang bezig, oefenen jullie genoeg, al problemen gehad met ontstekingen in de buik, allergieën, afwijkingen familie, gewicht, grootte… Mijn man kreeg daarentegen slechts een beperkte vragenlijst voorgeschoteld.

 

Na onze antwoorden te hebben ingevoerd in zijn pc, zei de Dr. heel overtuigd: "Dit is normaal. Je bent een zeer jonge vrouw (ik gevleid natuurlijk). Het lijkt zeer waarschijnlijk dat jullie via natuurlijke weg een baby kunnen maken. We gaan wat basic testen doen (gaf hij uitgebreidere uitleg) , maar niets pijnlijk . We gaan bv. niet kijken of je eileiders verstopt zitten in deze fase. Volgens mij gaan jullie genoeg hebben met een 'duwtje in de rug'" .

Vervolgens beschreef hij de behandeling welke hij als mogelijkheid zou zien: inname van medicatie om een perfecte cyclus te stimuleren en dan ' timed intercourse’ of als het zaad wat minder zou zijn IUI. Hij weidde bewust niet uit over andere ingrijpende alternatieven en benadrukte dat deze pas aan de orde zouden komen nà de testen indien nodig.

Door af en toe wat grapjes te maken, was het bovendien niet alleen een interessant, maar ook een aangenaam gesprek

 

De Dr. boezemde me vertrouwen in. Hij heeft me ergens gerustgesteld in de zin van dat het echt goed mogelijk is dat we op natuurlijke wijze zwanger raken en dat ik zeker niet moet panikeren. Ik denk dat het echt nodig was dat ik dat hoorde van een specialist. De roze bril is back!

De behoefte om extra vragen te stellen had ik niet, aangezien die vooral over IVF, wachtlijsten en dergelijke gingen…

 

Waarschijnlijk zal ik de echo begin augustus moeten ondergaan (dan heb ik immers normaalgezien mijn maandstonden). Vreemd genoeg vergat het secretariaat het formulier voor het zaadstaal van mijn man. Pas achteraf realiseerde ik me dat, maar na een paar telefoontjes naar het CRG werd me beloofd dat ze het op de post zouden doen.

Ik heb uiteraard onmiddellijk een tweede afspraak voor de uitslag van de testen vastgelegd op 8 september, de afspraak met de counsellor daarentegen, hebben we echter pas op 25 september. Mijn eerste confrontatie met  'de lijsten'  is dus een feit. Dankzij de tips van lotgenotes was ik daar echter op voorbereid en ik ben dan ook van plan om regelmatig terug te bellen in de hoop van een annulatie wat mij dan misschien een eerdere datum oplevert. Het infoboek hebben we ook gekregen, maar meer dan er eens in bladeren, zal ik vooralsnog niet doen.

  

Ik mocht nog diezelfde dag bloed laten prikken. Aanvankelijk was dat  met toegeknepen billen want ik HAAT naalden en ik heb dan ook nog eens altijd de pech dat ze meerdere keren moeten steken. Gelukkig was er een heel vriendelijke verpleegster die mij toeliet om rechterarm te geven ipv de linker en heel zelfzeker bleef toen ik zei 'Ik heb heel moeilijke aders, het lukt nooit goed'. “Ja ze zijn fijn" beaamde ze en voor ik het wist stak ze met een enorme vakkundigheid de naald quasi pijnloos in mijn arm.  Het leek wel alsof ze een emmer aftapte: de buisjes bleven maar volstromen.  

U zal zich wellicht afvragen waarom ik dit alles zo gedetailleerd neerschrijf?,

Wel toen was mijn man aan de beurt en in plots hoorde ik gestommel. Ik zag de verpleegster  rechtveren en hoorde een duidelijk bezorgde stem. Dus ik liep onmiddellijk naar het lokaal in kwestie: daar vond ik mijn man, flauwgevallen. Blijkbaar was hij misselijk geworden omdat ze naar zijn gevoel maar bleef bloed aftappen (en nochtans had ie veel minder buisjes te vullen).

Ik vond mezelf altijd al kleinzerig, maar ik moet mijn mening herzien. De andere verpleegster kwam ook kijken en vroeg wat er scheelde, ze trok een gek gezicht tegen mij en fluisterde samenzweerderig "mannen hè" . Hoewel, naar verluidt is dat één of ander syndroom, dat voorkomt bij sommige mensen omdat de bloeddruk zakt door de bloedafname.

 

Hopelijk is dat daadwerkelijk de oorzaak, want ik zie het al gebeuren: ik op de bevallingstafel helse pijnen aan het uitstaan en dan nog bezorgd moeten zijn dat hij toch niet in zwijm zou vallen van al dat bloed…

 

Wordt vervolgd...

labour-1ststage-f06

 

 

 

 

13:16 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (5) | Tags : baby, vertrouwen, hoop, onderzoek, roze bril, crg, uz brussel |  Facebook |

Commentaires

Het eerste gesprek = de eerste stap Hihi, waarom heb je zo een knappe dokter op deze blogpost gepaatst? Btw ik kijk ook naar GA (of is het eerder toeval dat je voor McDreamy hebt gekozen als afbeelding?).
Ik ben super blij voor jou dat dit eerste gesprek je een nieuwe boost heeft gegeven. Het is super dat je terug moed hebt en dat je er weer hoopvol tegenaan kijkt.
Het gesprek zelf en de eerste onderzoeken zijn volledig gelijkaardig zoals dat bij ons was op ons eerste gesprek.

Écrit par : Bokje | 18/07/2008

Het is heel raar, maar dat bloedverhaal klinkt me bekend in de oren. Als ik bloed moet laten prikken en ik ga niet liggen, val ik zoiezo van mijn stokje. Ik ben dus niet de enige die er last van heeft.

Écrit par : Bart | 18/07/2008

Dit verhaal klinkt zo bekend in de oren, lijkt enorm goed op mijn eerste gesprek. Bij mij was er ook een 'junior' aanwezig, maar die hield zich niet echt op de achtergrond... Toen ik ook een uitstrijkje moest laten nemen (was daarvoor nl. nog nooit naar een 'gewone' gynaecoloog geweest) voelde ik me nogal gegeneerd...

Laat de tijd maar goed vooruitvliegen!!!

Écrit par : Ikke26 | 19/07/2008

Sorry, mijn blog is niet eenkindjemaken, maar eenkindjekopen... ;-)))

Écrit par : Ikke26 | 19/07/2008

hier ook... mijn vent kon van pure zenuwachtigheid zijn bloe dniet op een simpele manier laten afnemen dus hebben ze met 3 moeten proberen.Zon mag dan wel een rasechte afrikaan zijn maar ik heb toch eventjes gezien dat een neger ook bleek kan wegtrekken.
Bedankt voor je bemoedigende woorden,ik heb jouw raad opgevolgd en ik heb er weer wat meer vertrouwen in.

Écrit par : Peggy | 21/07/2008

Les commentaires sont fermés.