14/08/2008

Playing Mom

decoration
Mijn neefje werd onlangs aan onze zorgen toevertrouwd voor een avondje.  

Wat hem en zijn ouders betreft is afgunst nooit aan de orde geweest, het is mijn oogappeltje en ik kijk altijd enorm naar zijn bezoekjes uit.

Leuk is het dat hij ondertussen al echt zijn affectie kan uitdrukken, die blijkbaar wederzijds is.

Ik ben wat strenger dan zijn mama en papa terwijl hij gezegend is met een uitgesproken willetje. Echter, na wat tegenstribbelen besefte hij al vlug dat hij er baat bij had te gehoorzamen omdat hij dan pret kon maken en aandacht kreeg.

Hoe zo’n klein kereltje zijn armpjes verwachtingsvol naar me uitstrekt..zijn hoofdje in mijn  hals legt of op mijn zachte boezem laat rusten...zijn oogjes sluit terwijl ik zijn haartjes streel…
Stuk voor stuk momenten die ik koester, terwijl ik even wegdroom dat het mijn babylief is.

 Het moedergevoel was helemaal compleet en naast de zoete nectar van liefde naar dat slapende bundeltje toe, was er ook dat schrijnend gemis. Ik vormde geluidloos de woorden naar mijn man: “ ik wil ook een kindje” en gebaarde “een mini versie van jou”. Hij glimlachte warm terug terwijl zijn ogen me geruststelden.  And all was well again

11:40 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : baby, hoop, roze bril, moedergevoel |  Facebook |

Commentaires

Lovely story Het klinkt zo vertederend. En uiteraard komt dan de gedachte "Ik wil dit ook". En ja graag een ukkepuk van je ventje en jezelf.
Maar met de roze bril in de hand (neen op de neus ;-) ben ik ervan overtuigd dat het snel zal lukken.

Écrit par : Bokje | 14/08/2008

opstekertje een kennis van mij is zwanger na de eerste ivf poging!!!!!!!!!!
alley dat geeft mij echt wel weer moed!
mijn roze bril staat weer volop op mijn neus.

Écrit par : Peggy | 15/08/2008

Les commentaires sont fermés.