24/11/2008

Blauwtje lopen

Nadat de bloedafname wederom rampzalig verliep omdat er ditmaal 2 verpleegsters dienden aan te pas komen, mijn beide armen noodgedwongen gepijnigd werden en er 3 zeer vervelende prikken nodig waren, werd ik behalve gezegend met kanjers van blauwe plekken ook nog op een blauwtje vergast vanwege DPM.

 

Al om 15u kreeg ik telefoon: ik mocht NIET starten met Clomid omdat ik vermoedelijk cystes had. Mijn oestrogenen stonden veel te hoog. Ik vroeg me luidop af of het soms besmettelijk was die cystes omdat een lotgenote net hetzelfde nieuws gekregen had korte tijd geleden. Neen hoor, dat is puur toeval, beweerde de dame langs de andere kant. Ze vervolgde dat de Dr. had gezegd dat ik moest langsgaan voor een echo zaterdagmorgen, maar dat zoiets totaal nutteloos was, want dat ik toch zou een maand moeten pillen, anticonceptie weliswaar, geen vruchtbaarheidsbevorderende hormonen.

Ik zat er wel wat mee verveeld en drong aan of ik dan echt niet langs moest gaan voor een echografie want dat dat toch het advies was blijkbaar van de gyn. Ze bleef echter bij haar standpunt en aangezien het DPM is die de echo-afspraken vastlegt,  aanvaardde ik haar besluit.

 

Het nieuws sloeg wel in als een bom. Al 2 dagen deze week dat ik om 5 u was opgestaan voor die verdomde bloedafnames, ik had me vlug over het negatieve resultaat gezet van het mislukken van de eerste IUI met het zicht op de toekomst en de volgende pogingen en dan dit. Ergens had ik vaag een alarmbelletje horen luiden toen ze bij aankondiging ‘GEEN HCG’ dinsdag jl. vroegen of ik al op dag 3 zat, maar aangezien niemand van het fertiliteitscentrum (CRG) mij ooit informeerde over cystes en de gevolgen daarvan, heb ik daar niet lang bij stilgestaan. Het verhaal van mijn lotgenote, die ook de serie IUI’s moest staken omwille van dezelfde ‘kink in de kabel’ was zogezegd een uitzondering.. Maar ik denk daar nu totaal anders over, ik wijt de cyste dan ook aan het gebruik van Clomid. Misschien heb ik het bij het verkeerde eind, maar het is zo een ongeloofwaardig ‘toeval’ en blijkbaar bestaan er nog zulke voorvallen bij andere dames ook.

Het zou natuurlijk ook kunnen zijn –en dat vind ik dan wel een verklaring waar mee te leven valt- dat ik tijdens de natuurlijke cyclussen ook frequent geplaagd zat met cystes en dat ik daardoor moeilijk zwanger raakte, want zoiets kan je slaagkansen behoorlijk reduceren natuurlijk. Al is die uitleg misschien nog meer bij de haren getrokken dan de link ‘clomid – cystes’.

Zeker iets waar ik het uitgebreid ga over hebben met mijn counsellor binnenkort…

 

Ondertussen ben ik ijverig mercilon aan het slikken sinds vrijdag, dankzij een bereidwillige apotheker die mijn garantie op een doktersvoorschrift geloofde èn mijn zielsverwantje die er mij het broodnodige attest bezorgd heeft door er speciaal voor mij om te gaan op het CRG. Het gaat weer goed met mij op dit moment. Ondanks de tegenvaller.

This too shall pass en hierna zal ik er weer volop voor gaan.

 

mercilon

 

12:16 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (4) | Tags : baby, balen, iui, crg |  Facebook |

18/11/2008

Grote dag der resultaten

blooddonor

5u00: de wekker loopt onmenselijk vroeg af. Onderweg hebben we vertraagd verkeer en dat al vanaf 6u ’s morgens, ongelooflijk!

 

06u40: aankomst op de eerste verdieping CRG, er is reeds 1 wachtende voor mij.

 

7u05: er is blijkbaar een nieuwe procedure ingevoerd, de formulieren VOOR KI en NA KI zijn niet meer nodig, alle onderzoeken worden rechtstreeks via de computer aangevraagd. Raar maar waar, maar dit zorgt ervoor dat alles langer duurt dan vroeger en dat ze nu met 2 moeten zijn.

De verpleegster zoekt op beide armen verwoed naar een ader, maar laat uiteindelijk de andere dame het werk doen. Met de naald in mijn arm peutert deze pijnlijk in het rond tot ze eindelijk bloed kan aftappen. Het is ruim 7u20 vooraleer ik buiten ben.

 

Onderweg heb ik lage rugpijn en menstruatiepijn. Een mengeling van hoop en ‘je moet jezelf niets wijsmaken’ maakt zich van me meester. Net op de valreep arriveer ik tijdig op het werk.

  

8u30: papierloeren op het toilet, mijn nieuwe hobby…  Ik heb veel slijmverlies en ik meen een lichte verkleuring op te merken.” Dat was het dan”, denk ik bij mezelf, “op naar de volgende.” De teerling is geworpen ?! Of wordt het toch nog in spanning het telefoontje van patiëntenmonitoring afwachten met de definitieve bevestiging?

 

Wordt vervolgd. 

 

Update

14u: er was hiernet al bloed te zien, dus het is duidelijk: ik ben NIET zwanger.

 

16u59: een gemiste oproep van het CRG op mijn gsm. Ik stond net in de lift buiten bereik.

 

Ik bel onmiddellijk terug en krijg vrij vlug iemand aan de lijn. Ze neemt er mijn dossier bij en vraagt onmiddellijk : “Is dit dag 3? Ik vind dit een vreemde vraag aangezien ze toch duidelijk aan het aanvraagformulier kan zien dat het een onderzoek nà inseminatie is en antwoord dan ook in die zin. “Heeft u al bloedingen”,vervolgt ze? Waarop ik bevestig dat ik dacht dat ze zouden beginnen. Heel formeel zegt ze: “Ja, want het HCG is negatief.”

Om mijn onwennigheid te maskeren antwoord ik dan maar stoer dat het te verwachten was.

Waren heel die inleiding en eigenaardige vragen een manier om de pil te verzachten? Ik weet het niet, maar alleszins vond ik dit allesbehalve een medelevende boodschap. Uiteraard weet je al hoe laat het is als ze bij het begin van het gesprek vragen of je op dag 3 zit.

Misschien waren mijn hormoonwaarden dermate duidelijk dat het bijna niet anders kon dan dat ik zelf al weet zou hebben van de mislukking, maar alleszins had ik toch iets meer tact verwacht. Stel nu dat ik totaal nog niets van bruinverlies had gehad, enkel krampen (waarvan iedereen me op het hart drukte dat dat ook zwangerschapstekenen konden zijn), dan verkies ik toch eerder dat ze openen met “het spijt me mevrouw maar u bent niet zwanger”, in plaats van je via een doorzichtige omweg zelf het antwoord te doen raden. All and all, het was geen grote schok. Misshcien komt die nog, maar eigenlijk ben ik al terug gefocust op IUI n°2.

 

132904941v14_150x150_Front_Color-Black

 

09:55 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (3) | Tags : baby, menstruatie, resultaten, iui, crg |  Facebook |

17/11/2008

The day before

nm_pregnancy_test_080623_mn

 

Morgen bloedprik voor het resultaat van de 1e IUI. Vervelend, want krampen kondigen mijn regels al aan, dus het zal een compleet nutteloze bloedafname zijn. Wellicht zal ik nog vóór het resultaat of vlak erna toch de Russen op bezoek krijgen.

Hoopvol kan ik niet meer zijn, maar toch is er spanning. Stress die de verdomde menstruatie extra doet uitblijven, natuurlijk.

 

Het zou zoveel beter zijn als we na de inseminatie onmiddellijk fast forward zouden kunnen spoelen naar het antwoord op de vraag: ‘is het gelukt?’

Want de wachtweken wegen. In het begin zijn er afleidingen genoeg en primeert het gezonde verstand, maar hoe dichter DAG 15 komt, hoe meer ik besef dat die 2 weken ellenlang zijn. De tijd kruip tergend traag vooruit, er is niets dat ikkan DOEN, in tegenstelling tot bij aanvang van de cyclus.

Een predictortest zie ik opeens niet meer zitten. Het zou toch maar een verspilling zijn. Het is al erg genoeg om 1 keer slecht nieuws te krijgen.

Wat zie ik er tegen op.

Balen…. Falen…

pregnancy4

13:26 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : frustratie, baby, wanhoop, balen, iui, wachtweken |  Facebook |