22/12/2008

Hole in my soul

 

Clomid heeft weer de overhand genomen. Mijn verstand heeft niets meer in de pap te brokken, ik word louter beheerst door emoties. Het is alsof elk akkefietje de spreekwoordelijke druppel is die de dammen doet doorbreken. Oncontroleerbare huilbuien zijn het gevolg. Mijn man staat erbij en kijkt er naar, terwijl hij me in een omhelzing probeert te troosten. “Je snauwt me af en duwt me weg” ,zegt hij. En ik weet dat het doe, but I just can’t help it.

 

Een liefhebbende  echtgenote die in een oogwenk verandert in een bitsige,  winy

bitch… Ik weet dat dit hormonen zijn en toch kan ik de neerwaartse spiraal niet stoppen.  Ik krijg liefde en steun, maar het dringt niet door: There’s a hole in my soul.

Ik wil een baby, maar dit wil ik niet. Niet de druk, niet de stress, niet de harde woorden, niet de tranen, niet de angst, niet dit rotte gevoel.

 

Mijn 2e poging nog maar en ik vraag me af: “Wordt dit beter? Of zal elke IUI mij tot een emotioneel wrak maken?

 

ani_Woman_crying

 

 

 

10:28 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : frustratie, wanhoop, hormonen |  Facebook |

Commentaires

Santa Claus is coming Voor je aan behandelingen begint, denk je dat pauzes niet nodig zijn. Je denkt altijd maar laat het één maar achter het ander komen. Het kan niet snel genoeg gaan. Actie dat willen we. Maar wat blijkt, actie geeft ook reactie. Reacties van onszelf die we niet willen, die we niet begrijpen, ... . We begrijpen onszelf op den duur niet meer. We kennen het effect van Clomid, en weten en voelen zelfs de werking, en toch kunnen we het niet ongedaan krijgen. En de omgeving ziet mee af.
Pauzes, die ons soms verplicht worden opgelegd (door cysten of wachtlijsten), kunnen deugd doen zonder dat we dat zelf vooraf beseffen.
We doen alles rustig aan. Weet dat je er niet alleen voor staat. Ik denk aan je en voel met je mee!
Kop op meid, we komen er wel. Zoals je op mijn blog schreef, denk aan wij twee samen met zakken vol babykleertjes en twee dikke buiken gevuld met Santa & Claus ;-).

Liefs

Bokje

Écrit par : Bokje | 22/12/2008

Hey momke,

Laat die hormonen maar eens lekker uitrazen. Je kan ze toch niet in de hand houden!
En, het is voor het goede doel. We moeten dit voor ogen blijven houden. Een klein en schattig babywondertje mogen verwelkomen.
Alle negatieve bijwerkingen zullen wegsmelten als sneeuw van de zon.
Wij vrouwen zijn sterker dan we denken! Het feit dat we in deze mallemolen gestapt zijn, dat we stap voor stap verder gaan. Ik ben er zeker van dat ook jij dit aan kan. Hou het hoofd hoog en de blik op oneindig! Binnen enkele dagen komt er week een keerpunt.
Geniet van de feestdagen. Een zeer gelukkig kerstfeest gewenst!
Liefs
xxx

Écrit par : Sterretje | 23/12/2008

Les commentaires sont fermés.