20/05/2009

Friends

Als er iets is waar je nooit genoeg van kunt hebben als je met een medisch babyprobleem zit, dan is het steun en begrip. Begrip voor elke opmerking die pijn doet, elke slechte gedachte waar je je schuldig over voelt, voor de twijfels waarmee je geconfronteerd wordt.

 

Ik heb deze week mijn eerste verjaardag gevierd als DVO-lid. Een van de andere groentjes stuurde mij een mailtje en zo begon een fantastisch mooie vriendschap. De band die we hebben is er één in alle openheid, alle eerlijkheid en vooral directheid. Haar vertrouw ik volledig en zij kent me zonder maskers of  franjes, gewoon zoals ik ben. Het was voor ons beiden een verrassing dat we onze diepste geheimen en wensen aan elkaar zo vlug konden vertellen, dat we elkaar zo innig goed begrepen. Mijn zielsmaatje.

Er was ook nog een andere bijzondere dame op de chat waar het contact hechter mee werd en sinds een tijdje behoort ook zij tot de weinigen die toegang hebben tot mijn hart. Ook haar  kan ik een  echte vriendin noemen en als ik nog maar denk aan de liefheid die ze in zich heeft en zo rijkelijk uitdeelt, word ik al warm vanbinnen.

 

De rust die ik zo hard nodig heb, en ook gewoon gek kunnen doen. Ik heb alles wat ik nodig heb bij die 2 gevonden. Mijn man is uiteraard het belangrijkste in deze avonturentocht en ik heb ontzettend veel aan hem, maar ik denk dat ik letterlijk zou doordraaien als ik niet met mijn eigen typisch vrouwelijke gedachtenkronkels bij een goede vriendin terecht zou kunnen.

 

Ik kan er niet omheen: de pijn die ik voel door deze ongewenste kinderloosheid, het maakt een  belangrijk deel uit van mijn leven. Net toen ik echt goed terechtkwam in de medische mallemolen kwam er een abrupt einde aan een intense vriendschap. Nu bijna een jaar later neemt datzelfde koppel opnieuw contact op. Compleet out of the blue. Eindelijk ben ik erachter waar het toen scheef liep. Tegen mijn natuur in, heb ik besloten om het face to face uit te praten, maar ik ben zeer sceptisch over het feit of de draad weer kan opgepikt worden. Zo heb ik al uitgemaakt voor mezelf dat ik niets zal vertellen over hoe onze weg geweest is tot op vandaag. Het is alsof het opnieuw vreemden zijn en mezelf weer openstellen zie ik niet zitten. Het is gewoon veel te gevoelig en kwetsbaarheid tonen aan anderen is uitgesloten. Maar ergens wil ik het op zijn minst nog die waterkans geven. Al was het maar om te bewijzen dat ik niet altijd de harde bitch ben waarvoor ik word versleten (wat ik overigens zelf niet eens zo’n verwijt vind voor zover het mijn imago naar derden betreft dan toch).

 

Ik sta ervan versteld hoeveel er is veranderd de afgelopen tijd en als ik zo terugkijk dan denk ik: verdorie op babygebied heb ik dan geen 'sjans' gehad, maar qua warmte en vriendschap werd ik rotverwend. Dus ik mag wel degelijk van geluk spreken en ik hoop dat de Miekes dan ook beseffen wat ze betekenen voor mij, elke dag opnieuw. Danku lieve schatten, ik zie jullie enorm graag.

 

All-I-need-girlfriends

 

20:37 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (3) | Tags : baby, vriendschap, miekes |  Facebook |

Commentaires

Wat schrijf je dat toch weer mooi! Ik lees je blogs steeds met interesse en verwondering. Je weet me steeds weer te raken!

Écrit par : Judith | 20/05/2009

Je hebt me werderom geraakt me je tekst. We zitten helaas allemaal in hetzelfde vaar water. We verliezen veel mensen om ons heen, dat komt ook omdat wij enorm veranderen. Maar ook omdat andere het niet aan kunnen. Dat is inderdaad een hard gelach want juist nu in tijden van storm op zee hebben we ze nodig. En je hebt gelijk onze mannen zijn onze maatjes maar de meiden ons gevoel. Zonder veel worden begrijpen we elkaar.

Ik ben blij dat ook jij een DVO lid bent, in de zin van je mag er zijn!

Dikke zoen,

saskia

www.eendagzwanger.blogspot.com

Écrit par : saskia | 21/05/2009

Echte vriendschap!!!! Bij het lezen van je tekst werd ik helemaal warm vanbinnen. Je schrijft het met heel veel warmte, waardoor ik weet dat je meent wat je schrijft.
Weet je, WIJ mogen ons gelukkig prijzen dat DVO bestaat!!! WIJ moeten dankbaarheid tonen aan DVO. DVO heeft ons echt geholpen. Op medisch gebied kunnen ze ons niet helpen, ze kunnen ons geen baby garanderen. MAAR, een grote MAAR, ze hebben er wel voor gezorgd dat we lotgenoten hebben gevonden. Lotgenoten die ons steunen. Lotgenoten waar we ons verhaal bij kwijt kunnen. En bepaalde van die lotgenoten worden meer: echte vrienden! Ik zou me gelukkig prijzen mocht ik één van jouw echte vriendinnen zijn. Jouw vriendschap is puur en die vindt je niet snel!

Liefs,

Bokje

Écrit par : Bokje | 22/05/2009

Les commentaires sont fermés.