19/06/2009

Clownesk

Ik vlieg hoog in de wolken en zweef op hoop, dan word ik abrupt wakker… Gisterenavond zag ik de bui al hangen, de zwaarmoedigheid viel als een blok op me neer. Daar sta ik dan, net uit bed, met een opgezwollen buik en een zere keel. Mijn lijf wringt tegen en verkrampt,  terwijl ik twijfelend voor mijn kleerkast sta.

Het enige wat past is een tuniekje. Dat verdomde tuniekje kocht ik ooit in goedgelovige tijden voor ‘mocht ik zover zijn’.  Daaronder een jeans die normaal een maat te groot is. Ik zie er vals zwanger uit en ik ben doodongelukkig.

 

Vandaag kan ik mijn tranen niet verbijten. Op het werk aangekomen is de eenvoudige vraag ‘hoe gaat het’ al teveel en daar komt de waterval.

 

De weg lijkt zo verschrikkelijk lang en onderweg zijn er wel 1000 hindernissen. Er zal ongetwijfeld wel weer iets mis gaan. Waarom doe ik dit mezelf aan, waarom?  Het leidt toch tot niets.

 

Troostende armen om me heen van een collegakameraadje en een gemeende: ‘meisje toch, weet je wel hoe geweldig het is dat je dit over hebt voor een baby. ”

 

Ik heb het er voor over, maar ik geloof het gewoon niet. Alles wat ik heb is deze opgeblazen buik en pseudo  zwangerschapskledij. Het zal niet gebeuren, het kan niet gebeuren gewoon. Ik hou de schijn maar op. Oh ja, wat ben ik sterk en moedig en heel soms zelfs een femme fatale, maar binnenin ga ik kapot. Ik voel mezelf uiteenvallen als gebroken glas. De clown die huilt.

 

And I ask myself again: why do I even bother?

 

clown

 

09:20 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (4) | Tags : baby, wanhoop, twijfels |  Facebook |

Commentaires

Clown huilt Mijn allerliefste clown huilt. De wolken van voorheen vertonen toch gaatjes. En jij zit nu vast in zo een gaatje. Je probeert eruit te klouteren, maar dit lukt moeilijk.
Je ziet je buik groeien, maar nee hoor niet van datgene wat je wil dat hij groeit. En toch zijn het dingen IN je buik die voor het buikje zorgen. Het zijn de meisjes. Ze zijn flink aan het groeien. Het is zeer frustrerend dat je de kledij die je had voorzien voor een zwangerschap nu moet aantrekken, terwijl je nog niet zwanger bent. Dus een dikke knuf daarvoor. Maar het zijn de meisjes, en die moesten groeien.
De meisjes hebben ook een andere bijwerking. Ze maken je verdrietig, gewoon soms overmant je dat, zonder reden. Er hoeft ook geen reden te zijn. Waarom zou dat moeten? Soms kunnen we wenen zonder reden. We zijn nu eenmaal vrouwen, en dan nog vrouwen die het allerliefste wat ze willen maar niet kunnen bemachtigen. Ik wou dat ik je kon helpen. Ik wou dat ik je nu in realiteit een schouder kon bieden om op uit te huilen. Ik wou dat ik je een echte knuffel kon geven. Voorlopig zal het echter enkel virtueel zijn, maar stel je deze gebaren als echt voor. Ik ben er echt voor je en voel met je mee.

Megadikke knuf!

Écrit par : Bokje | 19/06/2009

trapezeacrobaat lieve lieve lieve mom,
wat zou ik graag in het circus dat je leven is nu de clown kunnen troosten. Huil maar, tot de schmink van je gezicht is gewassen en iedereen de mens achter de clown ziet. En wordt dan de acrobaat, die dat wat niemand mogelijk acht, toch waarmaakt. Zweef van trapeze tot trapeze tot trapeze. Word een trapezeacrobaat.

duizend troostknuffels
marb

Écrit par : marb | 19/06/2009

Je bent geen clown Lieve mom to be,

Ik huil met je mee omdat ik weet hoe jij je voelt. Het is zo naar, zo vervelend en ook voor zo'n goed doel. Maar dat is soms moeilijk voor ogen te houden.

Die emoties het is net een rollercoaster zo op en neer kan het gaan per dag, per uur, per minuut. Doe je kaplaarzen aan, net als een regenhoed zet die op en houdt je klaar voor de storm. Gelukkig gaat die over en sneller dan je denkt.

Leer van mij en praat, schreeuw, huil en schrijf al je gedachtes op. En als het ene uurtje per dag nu niet werkt laat het gaan het komt wel weer.

En tip van de dag; Zorg goed voor je lichaam smeer je buik in elke dag om strepen te voorkomen.

Ik ben er voor je!

XX Sas

www.eendagzwanger.blogspot.com

Écrit par : saskia | 19/06/2009

Lieve momke,
Zo herkenbare gevoelens allemaal, ook al sta ik er nu zo ver af.
Laat je gevoelens maar de vrije loop, niemand neemt het je kwalijk. De emotionele draaimolen is nu eenmaal niet te stoppen.
Laat de clown in je nu maar huilen, voor je het weet tovert hij weer een lach te voorschijn!
dikke knuf

Écrit par : Sterretje | 22/06/2009

Les commentaires sont fermés.