22/12/2008

Hole in my soul

 

Clomid heeft weer de overhand genomen. Mijn verstand heeft niets meer in de pap te brokken, ik word louter beheerst door emoties. Het is alsof elk akkefietje de spreekwoordelijke druppel is die de dammen doet doorbreken. Oncontroleerbare huilbuien zijn het gevolg. Mijn man staat erbij en kijkt er naar, terwijl hij me in een omhelzing probeert te troosten. “Je snauwt me af en duwt me weg” ,zegt hij. En ik weet dat het doe, but I just can’t help it.

 

Een liefhebbende  echtgenote die in een oogwenk verandert in een bitsige,  winy

bitch… Ik weet dat dit hormonen zijn en toch kan ik de neerwaartse spiraal niet stoppen.  Ik krijg liefde en steun, maar het dringt niet door: There’s a hole in my soul.

Ik wil een baby, maar dit wil ik niet. Niet de druk, niet de stress, niet de harde woorden, niet de tranen, niet de angst, niet dit rotte gevoel.

 

Mijn 2e poging nog maar en ik vraag me af: “Wordt dit beter? Of zal elke IUI mij tot een emotioneel wrak maken?

 

ani_Woman_crying

 

 

 

10:28 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (2) | Tags : frustratie, wanhoop, hormonen |  Facebook |

19/12/2008

Startschot: IUI n° 2

Gisteren de traditionele bloedprik op dag 3. Hoewel, zo traditioneel is dat nu eigenlijk ook weer niet, want ik heb uiteindelijk nog maar 1 poging achter de rug en vorige maand lag ik stil door die rotcysten.

Zoals gewoonlijk bij mijn bloedafnames, diende er weer een tweede verpleegster aan te pas te komen en volstond 1 zeer venijnige pijnlijke poging niet. Toen ze eindelijk op de plaats die ik dan maar zelf aangewezen heb- probeerde bleek de toevoer plots te stoppen, maar gelukkig kon de andere dame de stroming weer aan de gang brengen.

Het was zenuwslopend om mijn gsm constant in de gaten te houden, want ik was door professionele verplichtingen extern voor een rondleiding… Uiteindelijk was het al avond eer ik het langverwachte telefoontje kreeg van DPM :  alles was perfect, ik mocht starten met clomid en op tweede Kerstdag langsgaan voor een echo om 9u30 (uitslapen!). We beginnen dus aan onze 2e IUI-poging, hoera! Alles is weer voor even rooskleurig.

371854641_646151bb4b

 

11:40 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (1) | Tags : baby, hoop, roze bril, iui |  Facebook |

08/12/2008

Bijna pilloos

Het einde van de pilstrip is in zicht. Het waren 3 vrij rimpelloze weken tot nu toe. Net zoals bij mijn lieve lotgenote bleek de gehate anti-conceptie een heilzame invloed te hebben op mijn gemoedsrust.  Waar ik dan wel bijzonder ontevreden over ben is het effect op mijn borsten die enorm gespannen en pijnlijk aanvoelen. Geen enkele BH past nog en werkelijk elke toevallige (zelfs voorzichtige) aanraking doet me bijna tegen plafond springen.

Hoe k mijn nieuw hervonden kalmte ook toejuich, ik kijk echt uit naar het moment dat ik eindelijk de 2e IUI-ronde kan starten. Donderdag neem ik mijn laatste pilletje en dan hoop ik dat mijn menstruatie niet al te lang uitblijft. Daarna is het uiteraard duimen dat ik groen licht krijg op dag 3. Hopelijk is de cyste weg!

Volgens mijn eerste voorzichtige berekeningen zou de insemeniatie rond Kerst misschien plaatsvinden. Wie weet heeft Santa Claus wel een fantastische verrassing in petto voor ons... Een beetje hoop naar het jaareinde toe is nooit misplaatst,ofwel?

 

42-16671339

 

 

20:40 Écrit par Mom to be dans Baby | Lien permanent | Commentaires (1) | Tags : baby, hoop, pil, iui |  Facebook |